Aneta Jadowska - Klątwy i pierniczki. Opowiadania ze świata Thornu

Ze zbiorami opowiadań jest zawsze trudno i to bardzo. Zwłaszcza tymi pisanymi przez jednego autora. Zachowanie poziomu narracji oraz ciągłe wzbudzanie ciekawości czytelnika w przypadku krótkich form to coś co udało się do tej pory niewielu osobom. Antologie to coś innego tam każdy pisarz ma swój sposób prowadzenia pióra, a jego opowieść ma kompletnie inny wydźwięk. Dzisiaj jednak chciałbym opowiedzieć o tym pierwszym przykładzie. W tym roku w okolicach maja, chyba na Warszawskich Targach Książki pierwszy raz pojawiło się kolejne dziecko Anety Jadowskiej. Czytaj więcej »

Andrzej Pilipiuk - Zły Las

Dobre opowiadania naprawdę trzeba umieć pisać. W końcu to nie takie łatwe by w kilkunastu albo kilkudziesięciu stronach zmieścić pełnokrwisty kryminał z początkiem, rozwinięciem i końcem. W takich przypadkach wszystko trzeba zrównoważyć, żeby opisy nie przysłaniały dialogów i odwrotnie. Na szczęście jest na polskiej scenie fantastycznej autor, który tę umiejętność rozwinął do perfekcji. To nie, kto inny jak Andrzej Pilipiuk. „Ojciec” Jakuba Wędrowycza, Kuzynek Kruszewskich oraz całej masy innych postaci, których naprawdę trudno zapomnieć. Czytaj więcej »

Harda Horda

Niedawno dzień ósmy marca wiązał się dla mnie wyłącznie z Dniem Kobiet. Kupowaniem kwiatów, czekoladek, czyli tym wszystkim, o czym nie powinien zapominać żaden mężczyzna. Jednakże w tym roku data ta stała się wyjątkowa. Nabrała bowiem całkowicie innego wydźwięku. Wszystko za sprawą pewnej książkowej premiery. I spokojnie nie jest to poradnik „Jak wygrać w Totka”, ale coś o wiele lepszego. Czytaj więcej »

Andrzej Pilipiuk - Wampir z KC

Mało kto lubi zmiany. Najgorzej, jeżeli jest się wampirem na Pradze, a swoje ostatnie kilkadziesiąt lat „życia” spędziło się na uczciwej pracy oraz sporadycznym spijaniu cudzej krwi. Pewnie już się domyślacie czyją książkę tym razem wziąłem na warsztat. To najnowsze dzieło Andrzeja Pilipiuka zatytułowane „Wampir z KC”. Jak zawsze jest to zbiór opowiadań. Tym razem otrzymujemy aż dziewięć historii, a na deser mały bonusik. Czytaj więcej »

Andrzej Pilipiuk - Wilcze Leże

Andrzej Pilipiuk w swojej wieloletniej pisarskiej karierze napisał kilka znakomitych powieści, ale nadal dla wielu jest królem opowiadań. To właśnie one dały mu największą sławę i sprawiły, że stał się tak rozpoznawalny. I nie chodzi mi tu tylko o przygody Jakuba Wędrowycza, ale również o innych wykreowanych przez niego bohaterów. Których ilość z roku na rok coraz bardziej rośnie. Jedni to tylko epizodyczne postacie inni są z nami już od lat. Czytaj więcej »

Andrzej Pilipiuk - Litr ciekłego ołowiu

Miałem nadzieję, iż dzień ten nigdy nie nastąpi. Dzień, w którym będę zmuszony napisać negatywną recenzję książki mojego ulubionego autora. Wielu z Was już pewnie wie o czyim dziele będę opowiadał. Andrzej Pilipiuk już od wielu lat jest moim numerem jeden, jeżeli chodzi o polską fantastykę. Niestety, w ostatnim czasie zauważyłem coś bardzo niepokojącego. Każda kolejna wydana przez niego pozycja okazywała się albo kontynuacją wcześniejszych historii albo nieco gorszym od poprzednich zbiorem opowiadań. Czytaj więcej »

Andrzej Pilipiuk - Reputacja

O Andrzeju Pilipiuku oraz jego twórczości złego słowa powiedzieć nie mogę. No dobra, stworzenie kontynuacji dwóch z jego najsłynniejszych serii może nie było dobrym pomysłem, ale któż z nas nie popełnia błędów. Dla wielu, był to jednak milowy krok wstecz ukazujący, tak naprawdę, brak nowych pomysłów. Nie wiem, ile w tym jest prawdy, jednakże z zapartym tchem czekałem na jakiś dowód zaprzeczający temu stwierdzeniu. Czytaj więcej »

Jacek Piekara - Ani słowa prawdy

Motyw maga w literaturze fantasy, czyli no wiecie żyjącego wśród smoków, krasnoludów, elfów jest dość oklepany. Najczęściej to starzec w długiej szacie o wielkim intelekcie, lecz słabym zdrowiu z kosturem w dłoni. Na szczęście Jacek Piekara stworzył postać niewiele odbiegającą od tego kanonu, a jednak wyjątkową jak na te klimaty. Zaraz o niej wszystko opowiem, ale najpierw pora byście dowiedzieli się o tytule recenzowanej dzisiaj książki. Czytaj więcej »

Andrzej Pilipiuk - Carska manierka

Zastanawiałem się ostatnio czy Andrzej Pilipiuk jeszcze mnie zaskoczy. Z góry mówię, że robił to za każdym razem jak czytałem coś spod jego pióra. Chodzi mi bardziej o to czy jest w stanie ciągle pisać na tym samym świetnym poziomie. Bałem się, że następne, co wyda spadnie jakościowo na łeb na szyję. Na szczęście jednak moje zmartwienia były bezpodstawne. Otrzymałem coś, co przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Czytaj więcej »

Andrzej Pilipiuk - Zagadka Kuby Rozpruwacza

Ile to razy pisarze zachwycali nas swoimi dziełami, całkiem nierealnymi światami z bohaterami przypominającymi bardziej herosów niż zwykłych ludzi. Nie trzeba jednak wszystkiego wymyślać od zera. Wystarczy spojrzeć przez okno na świat, który ma tyle do zaoferowania. Popatrzeć po ludziach, przyjrzeć im się. Wybrać najmniej Waszym zdaniem interesującą (wizualnie) osobę i delikatnie podkolorować jej zainteresowania czy też charakter. Czytaj więcej »

Andrzej Pilipiuk - Aparatus

Niewielu jest pisarzy mogących pochwalić się reedycją prawie każdej swojej książki, świadczy ona, bowiem o wielkim zainteresowaniu ich dziełami oraz pragnieniem setek ludzi by posiadać ją na własność. To pewnego rodzaju wyznacznik popularności w dzisiejszych czasach. Polska na szczęście ma kilku takich autorów. O jednym z nich pisałem dość często, ponieważ postawiłem sobie za cel przeczytanie i zrecenzowanie wszystkiego, co wyszło spod jego pióra. Czytaj więcej »

Andrzej Pilipiuk - Weźmisz czarno kure...

Czy zdarzyło wam się czytać opowiadanie tak absurdalne, że nie potrafiliście powstrzymać się od śmiechu? Tak kuriozalne, że kręcąc głową ze zdziwienia powtarzaliście sobie „ja nie mogę”? O bohaterach tak niepasujących do danej sytuacji, że zastanawialiście się, co autor brał żeby stworzyć coś tak nierealnego? Jeżeli na wszystkie te pytania odpowiedz brzmi tak i czujecie niedosyt takich historii to mam książkę w sam raz dla was. Czytaj więcej »

Trudi Canavan - Szepty dzieci mgły i inne opowiadania

Trudi Canavan nie jest jedną z tych pisarek, które idę na ilość. Nie pisze ona niewiadomo ile słabych jakościowo powieści. Ona pisze niewiele, ale moim zdaniem arcydzieł. Ciężko też znaleźć jej opowiadania. Jak sama wspomina najczęściej jej pomysły rozrastają się do wielkich powieści. Dlatego tak bardzo ucieszyłem się, kiedy został wydany jej jedyny jak do tej pory zbiór opowiadań zatytułowany „Szepty dzieci mgły i inne opowiadania”. Czytaj więcej »

Andrzej Pilipiuk - Czarownik Iwanow

Dwa dni. Tyle właśnie czasu potrzebowałem żeby przeczytać „Czarownika Iwanowa” napisanego przez znakomitego polskiego pisarza, jakim jest Andrzej Pilipiuk. To druga książka, w której pojawia się dobrze znany, przez wielu lubiany, przez innych znienawidzony Jakub Wędrowycz. Bimbrownik, kłusownik, egzorcysta porażający otoczenie wyglądem, zapachem i kulturą osobistą (z tym ostatnim żartowałem, bo jej w ogóle nie posiada). Czytaj więcej »

Jakub Ćwiek - Chłopcy 2. Bangarang

Najbardziej przesiąknięta testosteronem seria w historii literatury fantasy powiększyła się za sprawą kolejnego tomu „Chłopców” Jakuba Ćwieka. „Chłopcy 2: Bangarang”, bo to o nich mowa ponownie pozwalają dołączyć nam do gangu motocyklowego Dzwoneczka i jej ekipy. Przyznam, że nie mogłem się doczekać, kiedy ta cześć trafi w moje rączki i częściowo nie zawiodłem się. Mówię częściowo, ponieważ mam pewne „ale” co do niej jednak o tym dowiecie się pod koniec recenzji. Czas powiedzieć, co spotyka bohaterów tym razem. Czytaj więcej »

Andrzej Pilipiuk - Czerwona Gorączka

Postawiłem sobie na cel przeczytanie i zrecenzowanie wszystkiego, co wyszło spod pióra Andrzeja Pilipiuka. Zastanawiacie się pewnie, dlaczego? Głównym powodem jest uwielbienie moje do twórczości tego wspaniałego polskiego pisarza fantasty, który swoje opowiadania buduje na autentycznych wydarzeniach historycznych (chociaż nie zawsze) i jednocześnie dodaje odrobinę fantastyki. Tak samo jest w „Czerwonej gorączce” kolejnej książce, która wpadła w moje łapki. Czytaj więcej »

Andrzej Pilipiuk - Kroniki Jakuba Wędrowycza

Jakub Wędrowycz to jedna z najbardziej oryginalnych postaci w polskiej fantastyce, można by było długo zastanawiać się nad jego fenomenem. Wydawało mi się, że przerażający wiekowy ochlapus (pokona w piciu nawet Rusków), wiejski egzorcysta (całkiem niezły), bimbrownik i kłusownik, porażający otoczenie wyglądem, zapachem i brakiem kultury osobistej nie może być przecież dobrym bohaterem pozytywnym. Myliłem się jednak, bo on może być świetnym bohaterem zwłaszcza, jeżeli jego losy opisze nie, kto inny a jeden z największych (moim zdaniem największy) pisarz fantastyki w Polsce. Czytaj więcej »

Andrzej Pilipiuk - Wampir z MO

Andrzeja Pilipiuka chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. To najbardziej znany polski pisarz fantastyki. To on wykreował ciekawą postać Wędrowycza, to spod jego pióra wyszła seria „Kuzynki” czy też „Oko jelenia”. Prócz powieści wydał wiele zbiorów opowiadań m.in. „Rzeźnika Drzew”, „2586 kroków” czy też „Aparatusa”. Napisał on również dziewiętnaście tomów kontynuacji przygód „Pana Samochodzika”. Czas jednak powiedzieć o najnowszym zbiorze opowiadań, którym jest „Wampir z MO”. Czytaj więcej »

Jakub Ćwiek – Chłopcy

Zamknijcie oczy i przypomnijcie sobie dzieciństwo, kiedy siadaliście przed TV lub chwytaliście książkę by zapoznać się z przygodami Piotrusia Pana. Ilu z was marzyło wtedy by tak jak on latać i grać na nosie dorosłym. Te czasy jednak minęły przyszła pora dorosnąć i zapomnieć o tych dziecinnych marzeniach. Nic jednak straconego, bo możemy do nich wrócić za sprawą książki Jakuba Ćwieka pt. „Chłopcy”.

Książka ta jest zbiorem siedmiu opowiadań, dzięki którym przenosimy się do zaczarowanego świata dzieciństwa. Czytaj więcej »

Maja Lidia Kossakowska - Obrońcy Królestwa

Szczerze długo zastanawiałem się jak zacząć tą recenzje i doszedłem do wniosku, że nie mam szans na żaden przebłysk, więc zacznę najprościej jak się da. „Obrońcy Królestwa” to antologia opowiadań napisanych przez Maje Lidie Kossakowska. To właśnie w tej książce, jako pierwszej można było spotkać fenomenalnie wykreowane niebo gdzie anioły nie różnią się za zbytnio od nas. Kto czytał „Siewcę wiatru” oraz „Zbieracza burz” wie, o czym ja mówię. Czytaj więcej »