Nie z tego świata

Wielosezonowe tasiemce to tak na serio znak rozpoznawczy telewizji z początku tego wieku. Chodzi mi o okolice roku 2000 gdzie zamiast kolejnego już końca świata wskoczyły najlepsze seriale fantastyczne w historii. To właśnie w tamtym czasie powstawały “Tajemnice Smallville”, “Pamiętniki Wampirów” czy też uwielbiany przez miliony “Supernatural”. O nim chętnie dzisiaj opowiem, bo niedawno udało mi się go obejrzeć w całości. Wszystkie sezony, a to dzięki platformom streamingowym. Czytaj więcej »

Zapowiedzi – Sierpień 2025

Połowa wakacji już za nami. Muszę przyznać, że tak szybko to czas jeszcze nie leciał. Szkoda tylko, że pogoda nie dopisuje. W końcu bliżej temu co mamy za oknem do listopadowej aury niż tej znanej kilka lat temu z wakacji. Gdzie to słońce? Gdzie pogoda? Jednak nie o tym chcę dzisiaj mówić, ale o zapowiedziach których możemy spodziewać się w drugiej połowie najbardziej wyczekiwanego okresu urlopowego. Czytaj więcej »

Devil May Cry

W historii kina niejednokrotnie próbowano udowodnić, że można nakręcić dobrą ekranizację gry. Kilka razy nawet się udało. Niestety głównym kłopotem tego typu produkcji jest fabuła. W końcu gry to nic innego jak przechodzenie z lokacji do lokacji po pokonaniu kolejnego już coraz mocniejszego bossa. Większość anime, które oglądałem też tak wygląda dlatego nic dziwnego, że historia ta została zaprezentowana w ten właśnie sposób. I przez kogo? Południowokoreańskie Studio Mir było odpowiedzialne za całkiem niezłego “Wiedźmina: Syreny z głębin”, a nawet “Legenda Korry” o których dowiedziałem się przy okazji pisania tej recenzji. Czytaj więcej »

Na północ od północy

Szukacie dobrego serialu na jeden wieczór? Chyba coś dla Was znalazłem. Tegoroczna produkcja i to ośmioodcinkowa dzięki czemu po czterech godzinach macie je już za sobą. To chyba dobry układ? O czym jednak jest? O młodej inuitce imieniem Siaja w która wciela się mało doświadczona Anna Lambe. Dziewczyna, a raczej kobieta mało co nie ginie w wodach Arktyki czego efektem jest delikatne oderwanie się od rzeczywistości i zmiana swojego życia o 180 stopni. Czytaj więcej »

Profesor Iglesias

Seriale pokroju “Pełna chata”, a potem “On, ona i dzieciaki” zawsze były dla mnie wyznacznikiem dobrej zabawy o ile mogę to tak określić. Wiadomo, że dzieliło je tyle lat, że humor był kompletnie inny, ale w obu przypadkach wspominam je bardzo dobrze. Godziny spędzone przed telewizorem. Litry łez przelanych w najzabawniejszych momentach. Postacie bliskie mojemu sercu za którymi tęskniłem po każdym zakończonym sezonie. Długo szukałem czegoś podobnego, aż w końcu przypadkowo znalazłem. Czytaj więcej »

Zagubieni

Dawno, dawno temu. Za górami, za lasami. Zanim ludzie wymyślili platformy streamingowe, zwykli ludzie raz w tygodniu siadali przed telewizorami zazwyczaj o tej samej godzinie, żeby obejrzeć swój ulubiony serial. Wiem, że to trochę oldschoolowe i takie czasy pamiętają tylko boomerzy, ale tak kiedyś było. Młodzi ludzie tego nie znają. Czemu jednak o tym mówię? Chciałbym dzisiaj opowiedzieć o serialu, który zawładnął sercami milionów ludzi na całym świecie. Czego dowodem jest ogromna ilość nagród filmowych, które ta produkcja otrzymała. Czytaj więcej »

Wielka woda

Jeżeli zapytałbym co pierwszego przychodzi Wam do głowy myśląc o polskiej kinematografii pewnie większość zaczęłaby wymieniać najbardziej znane produkcje. Bardziej sprzed lat niż aktualne, bo teraz ważna jest promocja. Może być największy kicz, ale musi być o nim głośno. To co, że ma kiepską fabułę, a historia wydaje się pisana na kolanie, a jedyną jej zaletą jest dobra – przepraszam, bardziej znana - obsada. Najlepszy czas antenowy w telewizji wykupiony i ludzie pójdą do kin. Kasa będzie się zgadzać. Na szczęście tendencja ta jest zmienna. Czytaj więcej »

Turbulencje

W ostatnim czasie nie mam szczęścia do seriali. Szybciej z nimi kończę niż nadejdzie długo wyczekiwany happy end. Dlatego też sięgając po dzisiejszy tytuł nie spodziewałem się, że będzie inaczej. Same jego wybranie było przypadkowe, bo Netflix pokazywał go jako “coś dla mnie” uwzględniając moje oceny innych produkcji. Pomyślałem, że zaryzykuję i sięgnę po niego. Co najwyżej po drugim sezonie porzucę i będę szukał szczęścia dalej. Zawsze mogę wrócić do ponownego oglądania po raz już enty “Teorii Wielkiego podrywu”. Czytaj więcej »

Bōnen no Xamdou

Bardzo lubię anime, które można obejrzeć w kilka wieczorów. No wiecie nie więcej niż trzydzieści odcinków i to też bez przesadzonej długości, żeby przed snem można było pochłonąć dwa, trzy, a może nawet i pięć epizodów. Najlepszym źródłem inspiracji w czasie poszukiwań tego typu produkcji jest TikTok. Dziwnie to brzmi, ale właśnie tam użytkownicy umieszczają najciekawsze sceny z całych filmów czy też seriali, a komentarze pod nimi tylko motywują do obejrzenia całości. Tak właśnie poznałem “Bōnen no Xamdou” w reżyserii ... . Czytaj więcej »

Młody Sheldon

Jako wieloletni wielbiciel “Teorii wielkiego podrywu” zawsze chętnie sięgam po wszystko co z tym serialem jest związane. Dlatego kwestią czasu było żebym obejrzał kolejną produkcję z tego “uniwersum” tym razem jednak opowiadającą o młodzieńczych latach Sheldona Coopera, czyli najbardziej irytującego i za razem najbardziej lubianego bohatera z całej ekipy. Swoją szczerością oraz niedostosowaniem do życia społecznego zdobył uwielbienie milionów widzów. Czy jednak taki był zawsze? O tym dowiecie się oglądając “Młodego Sheldona” którego twórcą jest nie kto inny jak Chuck Lorre odpowiedzialny również za sukces pierwotnej serii. Czytaj więcej »

Awatar: Ostatni władca wiatru

Biorąc się za pisanie recenzji “Awatara: Ostatniego władcy wiatru” do głowy przychodziły mi dwa stwierdzenia idealnie pasujące do owej produkcji. Do trzech razy sztuka oraz mają rozmach skurczybyki. Co do tego pierwszego to chyba niema zbyt wiele do wyjaśniania. W końcu to trzecia już odsłona przygód młodego mistrza czterech żywiołów który ma za zadanie uratować cały świat. Pierwsza i najlepsza wersja to oczywiście animacja z 2005 roku “Awatar: Legenda Aanga” będąca pierwowzorem reszty. Potem mieliśmy “Ostatniego Władcę Wiatru” z 2010 roku który otrzymał aż 5 Złotych Malin co samo w sobie dobrze o nim nie świadczy. Czytaj więcej »

Hazbin Hotel

Nigdy nie byłem wielbicielem animacji dla dorosłych pokroju “Rick i Morty” czy też “Miasteczko South Park”. Może za dzieciaka się nimi w jakimś stopniu jarałem głównie z powodu przekleństw i pokazywanych tam rzeczy zakazanych dla umysłu młodego dziecka. Jednak już jak dorosłem wolałem produkcje w nieco innym klimacie. Dlatego też zaskoczyło mnie zainteresowanie z mojej strony produkcją “Hazbin Hotel”, która notorycznie zaczęła pojawiać się na moim Tiktoku. Czytaj więcej »

Doktor Who Special 1, 2, 3, 4

Grudzień 2023 roku był bardzo owocny dla wszystkich wielbicieli Doktora Who. W końcu nie często, a raczej chyba pierwszy raz zdarzyło się tak, że w jednym miesiącu wyszły aż 4 odcinki specjalne. To chyba jest naprawdę rekord w skali całego serialu. Dodatkowo nigdy wcześniej nie był on dostępny tak dużej grupie odbiorców, ponieważ wszystkie one pojawiły się na Disney Plus i to z polskim dubbingiem, który uwierzcie mi bolał. Czytaj więcej »

Castle

Czy przez osiem sezonów można zaciekawić widza? Czy przez sto siedemdziesiąt trzy odcinki można go nie zanudzić? Powiem Wam, że tak. Dowodem tego jest produkcja, o której dzisiaj opowiem. Serial kryminalny „Castle” opowiada historię dość płodnego pisarza Richarda Castle’a (Nathan Fillion), który dzięki swoim wpływom zostaje członkiem wydziału zabójstw nowojorskiej policji. To właśnie tam poznaje swoją nową muzę detektyw Kate Beckett (Stana Katic), która pokazuje mu, jakie tajemnice skrywa to miasto. Czytaj więcej »

Plunderer

Coraz łatwiej jest mi zrozumieć ludzi nie do końca biorących na poważnie anime. Od lat staram się wszystkim, którzy pragną tego słuchać wyjaśniać, że ten rodzaj kinomatografii jest w stanie oddać te same emocje, co aktorskie kino wojenne, a nawet jeszcze większe. Animacja to tylko forma potrafiąca w odpowiednich rękach być ukształtowana tak by wzbudzić w widzach najgłębiej drzemiące uczucia. Niestety wtedy przychodzi „Plunderer” i wszystkie moje przekonania oraz słowa idą się bujać. Czytaj więcej »

The Boys

Zastanawialiście się może kiedyś jakby to było gdyby Superman okazał się poszukującym poklasku megalomanem, Wonder Woman ukrywała coś więcej niż własną orientację, Flash ćpał na potęgę by tylko zostać najszybszym człowiekiem na ziemi, a Aquaman miał niezdrowe relacje z rybkami? Wiem, że połowa tych pytań nawet przez chwilę nie przeszła Wam przez głowę, ale zawsze jest pewna zagwozdka, alternatywna wersja. W końcu jeden moment potrafi odmienić całe życie. Czytaj więcej »

Tajemnice Smallville

Od ponad dziesięciu lat pisze recenzje na moim blogu i nigdy do tej pory, o ile mnie oczywiście pamięć nie myli, nie poświeciłem żadnemu serialowi aż dwóch wpisów. Może zdarzyło się to przy okazji anime, którego kolejne sezony były na tyle odrębnymi historiami, że brałem je, jako dwa osobne dzieła. Dzisiaj jednak z czystą przyjemnością wrócę do „Tajemnic Smallville”, które po raz pierwszy wziąłem na warsztat w 2015 roku. Czytaj więcej »

Hawkeye

Od niezapomnianego papieża, przez kultowego Szczepana, po dresiarza w jednym z seriali Marvela. Piotr Adamczyk ma ogromny talent i każdy film, w którym się pojawia dostaje +5 do prestiżu. Zwłaszcza, że teraz dostał własną figurkę. Który polski aktor może pochwalić się czymś takim? Dla mnie to większy sukces niż Rafał Zawierucha u Quentina Tarantino. Wybaczcie wole kino superbohaterskie. Jednak nie o nim dzisiaj będę pisał, ale o produkcji, w której wystąpił, a w której możemy zobaczyć najbardziej ludzką postać z Avengersów. Czytaj więcej »

Loki

Mogłoby się wydawać, że wystarczy oglądać filmy spod znaku Marvela, żeby być na bieżąco z ich pomysłami. Nic jednak bardziej mylnego. Zrozumiałem to niedawno, gdy postanowiłem nadrobić zaległości w ich serialowej części uniwersum, ponieważ są one bezpośrednio połączone z ich głównym nurtem. Powiedziałbym nawet, że go dopełniają i przy okazji wyjaśniają niektóre wątki. Najlepszym tego przykładem może być serial „Loki”, w którym ponownie zobaczymy Toma Hiddlestona w roli tytułowego boga psot. Czytaj więcej »

Wednesday

Niewiele jest produkcji stających się viralem, którym lepszą promocję przynoszą media społecznościowe niż grube miliony wydane na reklamy w postaci wielkich bilbordów rozwieszanych w jeszcze większych miastach. Wydaje mi się, że tak właśnie jest z najnowszym dzieckiem Tima Burtona, który do „Wednesday” dołożył więcej niż symboliczne trzy grosze. W końcu przyznajcie się ile razy widzieliście taniec w wykonaniu córki Gomeza oraz Morticii Addamsów do przerobionego utworu Lady Gagi na Tik Toku. Czytaj więcej »