Anna i Król

Ciężko jest nauczyć się tolerancji do innych kultur. Zrozumieć, jak ważne są tradycje i jak potrafią one zjednać naród. Bardzo często są, bowiem niezgodne z naszymi własnymi postanowieniami i punktem widzenia. Dlatego właśnie odrzucamy to wszystko, odsuwamy na bok inne narodowości, nieświadomi jak wiele przez to tracimy. Zastanawiacie się pewnie, czemu o tym mówię. Czytaj więcej »

Wikingowie

Wiele osób niewtajemniczonych w historię wikingów kojarzy ich tylko z napadami na wioski, gwałtami oraz całonocnym imprezowaniem. Zapomina się jak doskonałymi byli żeglarzami, szkutnikami oraz wojownikami. Podobno nawet Mieszko I korzystał podobno z ich usług na polu bitwy. Prócz tego stworzyli niezwykłe społeczeństwo, w których kobieta nie była postrzegana, jako niewolnica stworzona tylko do rodzenia dzieci. Czytaj więcej »

Braveheart - Waleczne Serce

Filmy historyczno-batalistyczne od dłuższego czasu wzbudzają we mnie mieszane uczucia. Niby przepełnione zbyteczną przemocą, ale pokazują świat takim, jakim jest naprawdę. To silniejszy zawsze będzie władał słabszym. Przy pomocy wojsk zdobędzie tereny należące do kogoś innego. Nie będzie zwracał uwagi na ofiary czy to po swojej czy cudzej stronie. Widzimy to najlepiej po ostatnich wydarzeniach na świecie. Nie chce jednak mówić o tym, co pokazują nam w wiadomościach, lecz o niezwykłej produkcji, w której aktor stał się reżyserem. Czytaj więcej »

Elżbieta Cherezińska - Ja jestem Halderd

Moja przygoda z twórczością Elżbiety Cherezińskiej zaczęła się niedawno, za sprawą wspaniałego cyklu „Północna Droga”. Jest to historia o wikingach, ale nie do końca, ponieważ spoglądamy w niej okiem kobiety na świat całkowicie zdominowany przez mężczyzn. Tak było w tomie pierwszym, w którym poznaliśmy niezwykłą Sigrun. O niej jednak wystarczająco rozpisałem się w innej recenzji. Dlatego tym razem chciałbym skupić się na kolejnej części, „Ja jestem Halderd”. Czytaj więcej »

Markus Zusak - Złodziejka książek

Nigdy nie należałem do wielbicieli książek czy filmów, których akcja działa się w czasach Pierwszej albo Drugiej Wojny Światowej. Jakoś nie mogłem czytać o śmierci, poniżaniu innych i ogólnie o wszystkich okrucieństwach tamtych czasów. Dlatego pisząc tą recenzję zastanawiałem się, czemu tak w ogóle sięgnąłem po „Złodziejkę książek” Markusa Zusaka. Zachęcili mnie do tego moi znajomi, który wypowiadali się o niej w samych superlatywach. Czytaj więcej »

Elżbieta Cherezińska - Saga Sigrun

Moje zainteresowanie kulturą oraz mitologią skandynawską zaczęło się już jakiś czas temu. Uwielbiam czytać o wyczynach dzikich wojaków, jakimi są wikingowie. Ich pięknie zdobione, długie łodzie, żar przygody w sercu oraz wielka odwaga sprawiały, że wiele razy zastanawiałem się jakby to było, być jednym z nich. Lubię sagi, opowieści albo zwykłe książki, w których pojawiał się, chociaż rąbek ich historii albo wierzeń. Zauważyłem jednak, że najczęściej opowiadały one o mężczyznach. Czytaj więcej »

Bernard Cornwell – Heretyk

Wszystko, co dobre kiedyś się kończy. Dlatego też znakomita „Trylogia Świętego Graala” też musiała się skończyć. Po „Hellequin: Jeźdźcach z piekieł” i „Wagabundze” czas na „Heretyka”, ostatniej część powieści napisanej przez znakomitego brytyjskiego pisarza Bercnarda Cornwella, którego twórczość doceniała nawet sama królowa Elżbieta II odznaczając go Orderem Imperium Brytyjskiego. Czas jednak powiedzieć coś o samej książce. Czytaj więcej »

Bernard Cornwell - Wagabunda

Bernard Cornwell jest jednym z najbardziej cenionych pisarzy brytyjskich na święcie, jego powieści historyczne przetłumaczone zostały na 20 języków a wydane w ponad 10 milionów egzemplarzy. Jednak, co najbardziej interesujące jego pracę doceniała królowa Elżbieta II przyznając mu tytuł Oficera Orderu Imperium Brytyjskiego. Przyznam, że to dość spore osiągnięcie jak na pisarza. Nie chciałem jednak mówić o odznaczeniach, lecz o drugim tomie świetnej „Trylogii Świętego Graala” zatytułowanej „Wagabunda”. Czytaj więcej »

Bernard Cornwell - Jeźdźcy z piekieł. Hellequin

Nigdy jakoś nie interesowały mnie książki czysto historyczne może głównie, dlatego że z czasów szkolnych niezbyt dobrze wspominam dość nudne i monotonne lekcje historii, z których naprawdę mało wyniosłem. Wiem ze wiele światów fantasy tworzonych jest na istniejących niegdyś krainach, jednak nawet to nie zmotywowało mnie do zgłębienia tego przedmiotu. Jest jednak pisarz, który swoim piórem poruszy nawet najbardziej zatwardziałych wrogów historii. Czytaj więcej »